Τα θέματα που με απασχολούν ποικίλα: ένα βιβλίο ή ένα γεγονός που με συντάραξε, ένας στίχος ποιητή που με ταξίδεψε και με συγκίνησε, μια απορία ή μια σκέψη παιδιών που με έκανε να αναθεωρήσω ιδέες και απόψεις, ένα μνημείο του πολιτισμού μας που γνώρισα λίγο καλύτερα γράφοντας για αυτό και τις ανθρώπινες ιστορίες που κρύβει, ο Καραγκιόζης που έχει μπει μες στο σπίτι μου εδώ και χρόνια, κουβαλώντας με το μακρύ του χέρι άπειρα αγαθά κι όλες τις τέχνες.

Ο λόγος με τον οποίο γράφω ευελπιστώ να είναι απλός και γοητευτικός. Όπως ο λόγος της γιαγιάς, όταν αφηγείται στα εγγόνια της. Όπως θα μιλούσα εγώ στη γιαγιά μου, για να της μεταφέρω κάτι που δεν έτυχε να ακούσει στα 2-3 χρόνια δημοτικού σχολείου που πήγε. Όπως θα μιλούσα στους επισκέπτες που ξεναγώ, με εικόνες, με βιώματα ανθρώπων με τους οποίους θα μπορούσαν να ταυτιστούν.

Ο λόγος με τον οποίο γράφω έχει ως αφορμή και οδηγό στίχους ποιητών ή λόγια από ένα βιβλίο ή μια φράση από το στόμα ενός αγνώστου ή γνωστού. Κι όλα αυτά σχετίζονται με τον λόγο για τον οποίο γράφω.

Γράφω, για να σταθώ, να ακούσω και να διυλίσω μέσα μου ό,τι ξεφεύγει μέσα από τα δάχτυλά μου στους ξέφρενους καιρούς που ζούμε. Γράφω, για να κρατήσω μέσα μου και στο χαρτί μπροστά μου συναισθήματα, σκέψεις, διαβάσματα, εμπειρίες που με κάνουν να νιώθω άνθρωπος.

Άνθρωπος όχι μόνο στα λόγια αλλά και στις πράξεις.

Γιατί όταν οι σκέψεις και τα λόγια αποτυπωθούν και στο χαρτί, σε δύο φιλόξενες και ιστορικές εφημερίδες όπως η «Εμπρός» της Ξάνθης και ο «Λακωνικός Τύπος» της Σπάρτης ή στο περιοδικό του Πανελλήνιου Σωματείου Θεάτρου Σκιών με τον εύγλωττο τίτλο «Ο Καραγκιόζης μας», αυτές οι σκέψεις και τα λόγια καθορίζουν σιγά-σιγά την καθημερινότητα, την εμπλουτίζουν και την κατευθύνουν σε όμορφα και εν τέλει νέα μονοπάτια.

Εκεί που πάτησαν ιερά τέρατα του ελληνικού λόγου, εκεί θέλω να περπατήσω κι εγώ. Κι ας είναι μπουσουλώντας, ας είναι ακροπατώντας.

Έτσι όπως με ταξίδεψαν και με πλούτισαν κείμενα άλλων, από ένα παραμύθι ως ένα δοκίμιο, από ένα δημοτικό τραγούδι ως ένα επιστημονικό άρθρο, από μια βιογραφία ως ένα θεατρικό κείμενο, ευελπιστώ τα κείμενα που θα βρίσκετε εδώ να σας ταξιδέψουν.

Όχι μόνο στις περιόδους που γράφτηκαν και αφορούν κυρίως, αλλά και σε άλλες εποχές και άλλες ιστορίες, βαθιά ανθρώπινες.

Γράφω εκείνα που θα ήθελα να διαβάσω. Γράφω, γιατί αυτό είναι το όπλο μου.

Γράφω, για να χαράξω στο χαρτί τατουάζ την αλήθεια μου που σβήνουν.

Γράφω, γιατί η αντίπαλη όχθη βάζει τους κανόνες, ξέρει τα κόλπα και σημαδεύει τα χαρτιά του παιχνιδιού.

Νατάσα Μιχαηλίδου